Vee is een van die sektore wat die meeste bydra tot die ontwikkeling van die Brasiliaanse ekonomie. Nuwe tegnieke word egter geïmplementeer om die produktiwiteit van hierdie sektor te verbeter. Een van hierdie tegnieke is die kultuur van kunsmatig gekweekte weidings.In hierdie artikel sal ons die voordele van die implementering van hierdie tegniek op plase ondersoek en hoe dit 'n groot revolusie in die Brasiliaanse landbou kan wees!
Inleiding
Veeboerdery is 'n ekonomiese aktiwiteit wat gebaseer is op die skepping van diere vir kommersiële doeleindes. Die aktiwiteit word sedert antieke tye deur mans beoefen, met die doel om vleis, leer, wol en ander produkte wat van diere afkomstig is, te bekom. Die manier waarop vee beoefen word, ondergaan egter die afgelope jare veranderinge, weens omgewingsbekommernisse en nuwe verbouingstegnieke.
Een van die belangrikste veranderinge wat plaasgevind het, is die toename in die verbouing van kunsmatige weivelde. Hierdie tegniek bestaan uit die voorbereiding van die grond en die saai van die mees geskikte voerspesies vir elke tipe dier. Die doel van groeiende kunsmatige weivelde is om diere van 'n gebalanseerde en gesonde kos te voorsien, benewens die vermindering van die omgewingsimpak van vee.
Wat is kunsmatige weiding?
Kunsmatige grasse is grasse wat in beheerde omgewings groei, soos binne 'n kwekery of kweekhuis. Hierdie plante word in vrugbare grond gekweek en ontvang gereelde besproeiing en bevrugting. Kunsmatige weidings kan op 'n ideale hoogte gehou word vir vee, wat voerproduksie maksimeer.
Hoe word kunsmatige weiding verbou?
Kunsmatige weidingverbouing word gedoen deur grasse in voorbereide gebiede soos natuurlike landerye of gewasse te saai. Hierdie gebiede word voorberei vir verbouing, bevrug en besproei. Grasse groei en ontwikkel in beheerde omgewings soos natuurlike weivelde.
Die verbouing van kunsmatige weivelde is 'n proses wat gespesialiseerde arbeid en spesifieke toerusting vereis. Die saai van grasse kan met die hand of meganies gedoen word. Na saai moet die areas noukeurig gemonitor word om die groei van plante te verseker. Plante moet gereeld besproei en bevrug word om gesond en sterk te bly. Beheer van die omgewing is noodsaaklik vir die suksesvolle verbouing van kunsmatige weivelde.
Voordele van kunsmatige weivelde
Kunsmatige weiding is 'n goeie opsie vir boere wat weivelde wil kweek op plekke waar die grond nie geskik is vir landbou nie. Daarbenewens is kunsmatige weivelde meer bestand teen plae en siektes, wat beteken dat hulle minder onderhoud benodig as natuurlike weivelde. Nog 'n voordeel is dat kunsmatige weivelde makliker geplant en gekweek word, wat beteken dat jy 'n vinniger oes kan kry.
Nadele van kunsmatige weivelde
Kunsmatige weiding het 'n paar nadele in vergelyking met natuurlike kinders. Hulle is duurder om in stand te hou, aangesien hulle besproeiing, bevrugting en spesiale sorg benodig. Daarbenewens kan hulle minder voedsaam wees vir vee en het nie dieselfde verskeidenheid plante en insekte as natuurlike weivelde nie.
Gevolgtrekking
Vee is 'n ekonomies belangrike aktiwiteit in die Groter Pampa-streek. Die verbouing van natuurlike weivelde is dus een van die belangrikste landbou-aktiwiteite van die streek. Daar is egter getoon dat die verbouing van kunsmatige weivelde al hoe meer doeltreffend is in die produksie van voedsel vir vee.
Kunsmatige weiding word gekweek in geslote stelsels, waar die klimaat en grondvog beheer word.Dit laat plante toe om in 'n ideale omgewing te groei sonder die inmenging van ongunstige weerstoestande. Daarbenewens is kunsmatige weivelde voedingswaarde bo natuurlike weivelde, aangesien hulle versigtig bevrug en besproei word.
Die grootste voordeel van kunsmatige weiding is hul hoë produktiwiteit.In een hektaar grond is dit moontlik om tot 10 ton voer per jaar te verkry, terwyl jy in een hektaar natuurlike weiding net tot 3 ton kan kry. Daarbenewens is die koste van produksie van kunsmatige weivelde aansienlik laer as dié van natuurlike weiding.
Daarom kan die aanvaarding van kunsmatige weiding in die Groter Pampa-streek baie voordelig wees vir landelike produsente in die streek. Die gebruik van hierdie tegnologie kan die produktiwiteit van veestelsels verhoog en produksiekoste dramaties verminder, wat 'n hoër wins vir vee-eienaars tot gevolg het.
